Experimenten

Wispelturig, zo zou je mijn denkwijze kunnen noemen, maar ook altijd op zoek naar oplossingen, met in het achterhoofd wat ik van de werking van planten weet en wat erover geschreven is in de medische literatuur. Dat brengt me soms toe om een voorzichtig exepriment uit te voeren. Nu volgen wat experimenten. Doe ermee wat u goeddunkt kijk wel even bij kruiden en medicijnen of er voor u bezwaren aan kunnen kleven, bent u er niet zeker van stuur een mailtje naar pollekens@gmail.com   voor nadere informatie ik stuur u waarschijnlijk door naar uw  arts of aptheker om fouten te voorkomen.

Psoriasis en Stinkende Gouwe.

Psoriasis is een erfelijk, in aanleg bepaalde ziekte, het begint meestal met wat roodverkleuringen en wat schilfertjes vooral op plaatsen waar de zon niet al te vaak komt, dat moet u niet te ondeugend zien, in de zomer worden de verschijnselen minder in het oog springend. Wat mij opviel bij een vriend die altijd stevig onder de plekken zat, vooral als hij onder druk stond en in de winterdagen. Hij was daardoor een echte zonaanbidder en als hij het zich kon veroorloven was hij een blootloper of ging hij op “Kur” hij is Duitser, zalven en crèmes haalden geen moer uit, het maakte hem alleen maar patiënt. Die stresskippigheid zette me aan het denken, nu wordt er in de literatuur over kruiden wel melding gemaakt van diverse kruiden die tegen psoriasis werkzaam zijn maar geen daarvan kon me echt overtuigen.

Bij het beschrijven van Stinkende Gouwe (SG) (Chelidonium majus) kwam ik vooral bij de actieve bestanddelen stofjes tegen die het stressniveau kunnen verlagen, vooral de werking op het functioneren van de lever daarbij, bracht me op het idee dat SG een oplossing zou kunnen bieden. Een collega die in een mild stadium psoriasis had kon ik zover krijgen een gebbetje met SG op te zetten. Vijftig druppels standaardtinctuur per dag had ik begroot. Nu smaakt SG zoals het ruikt, naar tinnef dus flink verdunnen met water en eventueel een dropje om de smaak ervan kwijt te raken, z’n stressniveau daalde en dat was al de eerste verdienste want het maakte hem een aangenamer mens. Met een dag of vijf was de huid merkbaar rustiger geworden en na twee weken waren de plekken nauwelijks merkbaar. Let wel: hij had een milde aandoening. Maar dat gaf de burger moed.

In de Westerse fytotherapie was het gebruik van SG tegen psoriasis onbekend, daarom had ik wat dosering betreft geen referentiekader, ander dan een veilig niveau hanteren. De dosering van vijftig druppels was in ieder geval veilig. Ik liep een beetje naast mijn schoenen door het succes van dit experiment en dacht een reuze uitvinding te hebben gedaan. Maar Alyona een Russische kennis, had haar moeder uit Moskou te logeren en toen ik daar was had die een doosje op tafel staan met een bekend plaatje, jawel SG.

Alyona was zo vriendelijk de tekst voor me te vertalen waaruit bleek dat de Russen het gebruiken tegen Psoriasis, nader onderzoek leverde op dat ze dat al enkele  eeuwen zo doen. Ik ben nog nooit in Rusland geweest dus ik weet niet of psoriasis daar veel voorkomt of juist weing door het gebruik van SG. Alyona wist het ook niet te vertellen. Even zo vrolijk was de bescheidenheid weer terug.

Nu ben ik in de jaren daarop een dertig psoriasis patiënten verder, die eens per twee tot vier jaar een kuurtje komen halen, om het experiment wat op te schalen.

De dosering hangt een beetje af van de ernst van de psoriasis, ik hoef niet te wijzen op allerlei complicaties die bij de patiënten kunnen optreden, die worden nogal vaak vergeten maar reumatologen zullen beamen dat ze die effecten “tegenkomen in hun praktijk”, om Marten Toonders professor Zielknijper te parafraseren. Het best lijkt mij dat we dat het beste kunnen voorkomen door de kwaal zo vroeg mogelijk op te vangen en de oorzaken aan te pakken en SG biedt die mogelijkheid. Let op SG is een papaversoortje, dus de alkaloïden grijpen ook de receptoren voor opiaten aan in de dunne en dikke darm. Een te hoge dosering kan tot constipatie leiden omdat de peristaltiek van de darmen afgeremd wordt. Dat heeft voor sommige aandoeningen zo zijn voordelen maar heeft met psoriasis niets van doen. Zelf vindt ik SG ideaal voor mijn spastische colon in dat opzicht. Een goede moedertinctuur heeft een verhouding van 1 : 5 bij een alcoholpercentage van ca. 45 %. Voor psoriasis is een dosering van vijftig druppels van die moedertinctuur doorgaans voldoende voor mildere aandoeningen. Maximaal mag die dosering oplopen tot een halve kubieke centimeter, bij een kuurduur van ongeveer veertien dagen. Bij de proefpersonen liep de periode dat men vrij was van verschijnselen uiteen van twee tot vier jaar. Veilig dus om te stellen dat men in ieder geval om te voorkomen dat men terugvalt elke twee tot drie jaar een herhaling van de kuur zal moeten toepassen. Opgevallen is dat overmatig alcoholgebruik de periode van vrij zijn bekort omdat alcohol de lever overmatig belast, let wel, ik zeg niet dat alcoholgebruik psoriasis kan veroorzaken, maar het heeft naar mijn idee wel zijdelings invloed. Jammer genoeg biedt SG geen blijvende oplossing, maar ik vindt een periode van twee tot vier jaar vrij zijn van psoriasis na een kuur van veeertien dagen alleszins acceptabel.

De kosten: Voor een normaal in de handel aanwezige verpakkingen van 20 ml. wordt doorgaans ca. acht tot tien Euro betaald. Maar struin een gemiddelde steeg of achtertuin af of bosranden en oogst bloeiend kruid, snijd deze fijn, stop het in een jampot tot die vol is, niet aanstampen en giet de pot verder vol met jenever. Laat het afhankelijk van het weer een paar weken staan afgieten door een fijne zeef. Die is dan wel van 35 % maar komt voldoende dichtbij bij het ideale percentage van 45 % om voordeliger uit te komen bij zelfhulp. Doorgaans is een jampot voldoende voor een kuur. Begin met een dosis van 50 druppels, van deze tinctuur die ongeveer twee tot drie weken heeft getrokken, gedurende een week. Bekijk dan het resultaat en verhoog de dosis zo nodig tot 75 druppels en wacht het resultaat weer af is de huid niet rustig binnen die periode dan mag u het nog met 25 druppels verhogen en neem gerust contact met me op om te overleggen of het allemaal wel goed gaat, als het niet zo loopt als ik nu schets.

Kijk ook bij “kruiden en medicijnen” maar ook bij de plantbeschrijving van Gonnie van Elteren op plantaardigheden.nl voor aanvullende informatie en zoals al eerder gemeld neem contact met uw arts cq. apotheker om tegenstrijdigheden met andere medicatie op te lossen.

Klimop en melanomen.

Het kruid van Bachus is een aparte, het sierde zijn hoofd hielp hem in slaap te komen, hallucinerend en derhalve licht giftig. Ongelukken zie je vrijwel nooit gebeuren en als recreatief kruid ook vrijwel nooit in gebruik. Dat licht giftige hielpen Japanse onderzoekers aan het idee dat het wel eens ingezet kon worden bij het bestrijden van kanker. Daar waren ze vermoedelijk op het idee gekomen door het rapport van een zeer uitgebreid onderzoek naar de werking van planten op diverse soorten kanker door een Amerikaan Dr. Hartwell die in de zestiger jaren van de vorige eeuw zich daarmee heeft uitgeput. We komen daar elders wel op terug, je bent al een jaartje bezig om het allemaal op de juiste manier te vatten. Zij maakten een extract op een voor leken onnavolgbare wijze van de klimopbladeren en stopten dat met een aantal cellijnen van melanomen in petrischaaltjes en bekeken het resultaat en maakten een rapport op dat te vinden is op Medline. Wat bleek de cellen gekweekt uit melanomen stierven na 48 uren blootstelling aan het extract af. Zie bij de artikelen over kanker hoe dat in elkaar steekt: Het opwekken van een normale celsterfte of apoptose. Een jaar of tien later herhaalden Luikse oncologische onderzoekers ongeveer hetzelfde experiment in België. Of het was om het Japanse onderzoek na te doen was mij niet duidelijk, praktisch gezien maakte me dat ook niet veel uit. Omdat na het lezen van hun rapport,  ik een patiënte tegenkwam die haar melanomen binnen afzienbare tijd door een dermatoloog zou laten verwijderen, trok ik de stoute schoenen aan en deed haar een (eerbaar) voorstel te proberen deze te laten verdwijnen door het sap van de bladeren op de melanomen in te laten werken.

De werkwijze was even simpel als het maken van een “smoothie” een handvol bladeren in de blender en de aldus verkregen”Salsa verde” op de melanoom aanbrengen, pleistertje erop en een nachtje laten zitten. Overdag rondlopen met een groen uitgeslagen pleisterje leek me ook maar onnozele vragen van de toeschouwers uitlokken en vooral dames zitten daar niet op te wachten, twee nachtjes herhalen en dan naar de afspraak met de dermatoloog om het resultaat te beoordelen of alle kwaadaardige cellen inderdaad zouden zijn verdwenen. De dermatoloog kon geen melanomen meer vinden. Voor zover ik kan nagaan zijn ze ook niet meer teruggekomen. Experiment geslaagd zou u zeggen.

Let op! melanomen bestaan in een aantal types, zowel de Belgen als de Japanners hebben aangegeven bepaalde cellijnen te hebben behandeld, daaruit mag dus niet worden geconcludeert dat alle mogelijk typen melanomen waarvan er enkele zeer agressief kunnen zijn op deze manier met succes kunnen worden bestreden. Dus laat altijd het resultaat, als u hetzelfde experiment wil nalopen, in goed overleg met uw dermatoloog of oncoloog controleren en houdt u aan de vervolgcontroles. Het voordeel van deze behandeling is dat de normale procedure wat brandwonden kunnen opleveren en bij deze daarvan hoegenaamd geen sprake was en cosmetisch dus interressant op de eerste plaats en het geeft weinig last voor de patiënt en bespaart op behandelingskosten.

Ik ben zeer benieuwd naar uw ervaringen mocht u het willen proberen.

De oncoloog met wie ik heb gecorrespondeert voor de artikelen over kanker, reageerde “Kan het zo eenvoudig zijn Paul?” Soms wel dus.