Kruiden en Medicijnen Inleiding

Wanneer niet?

Kruiden zijn medicijnen

Tenminste, zo zijn ze in de geschiedenis altijd behandeld en gebruikt. Met andere woorden met planten moet je op de zelfde manier omgaan als ware het medicijnen uit de apotheek. Als u naar de dokter gaat met een klacht dan kan hij naar bevind van zaken u een medicijn voorschrijven. Met dat voorschrift gaat u dan naar de apotheek, ( u heeft het goed; ik schrijf niet recept want de apotheek werkt niet meer zo vaak met recepten, maar geeft u kant en klaar middelen mee, het recept is van de farmaceut. Als het toch een recept is noemen de apothekers dat een magistrale bewerking en dan komt u financieel aan de beurt) u krijgt dan een medicijn mee compleet met een bijsluiter. Is het de eerste keer, dan krijgt u een prevelementje over het gebruik en een bijbehorende rekening van zeseneenhalve euro. Want stel nu eens voor dat je het gebruik niet met de arts hebt besproken.

Wat nu als je de bijsluiter niet leest, of onvoldoende weet te interpreteren en vervolgens met klachten wordt geconfronteerd die je vóór het gebruik van de voorgeschreven medicijnen nooit had? Zo’n geval maakte ik zelf mee, ik had eens in een balorige bui een verhaaltje geschreven over het gebruik van statines (overigens nooit gepubliceerd) en dat een streven naar een laag cholesterolgehalte altijd door artsen wordt begonnen met het laten gebruiken van een of andere statine. In de bijsluiter staat heel duidelijk en de “bijbel” van elke moderne arts “Het Farmacotherapeutisch Kompas” (FK) (ook op internet te raadplegen) meld het ook, de nadelen en effecten die het kan hebben.

Nu had ik dus, omdat ik zo dom was een hartinfarct te krijgen, ernstige dystrofische pijnen overgehouden aan de daarbij geadviseerde medicatie. Ik was niet meer in staat mijn jas aan te trekken, overleg hierover met de cardioloog was een ernstig frustrerende, vooral door zijn reactie dat een dergelijke “intolerantie” bijna nooit voorkwam, terwijl het FK duidelijk is op dat punt. 14% dat is dus één op de zeven innemers van statines heeft kans op die invaliderende reactie.

Ho, ho, beste man één op de zeven patiënten is niet bijna nooit.

Alternatieven kende hij niet en ik kon kiezen tussen lijden en anders sterven, want zijn collega’s hadden me niet voor niets zo goed geholpen en zouden zich wel bedenken als ik me niet aan de protocollen hield en braaf mijn statines slikte. Het hele scala aan alternatieven dat de specialisten konden verzinnen hadden eenzelfde effect of ik ging er sociaal totaal onaangepast van flatuleren met een opvlieger als toetje. (flatuleren is een goed synoniem voor winden laten)

Aangedragen alternatieven uit de plantaardige hoek, waaronder een aantal gerenomeerde kruiden uit de medische handboeken van weleer werden niet gekend en als onbemind afgewezen. Dat ik eigenwijs genoeg was om met de officiële medicatie volgens protocollen te stoppen zal duidelijk zijn. Tijdens het gebruik was het LDL (“foute cholesterol”) gehalte in mijn bloed zelfs toegenomen. Het LDL gehalte is nu weer als in mijn jonge jaren, ik krijg hulp daarbij van een uitgekiend gebruik van diverse groenten en wat kruiderij.

De moraal van het bovenstaande verhaal is zal duidelijk zijn, specialisten en artsen zijn heel goed in staat om een diagnose te stellen. Ze behandelen je volgens uitgekiende protocollen, ook al staan die later weer ter discussie omdat ze soms op frauduleus tot stand onderzoeksrapporten zijn gebaseerd. Ze zijn echter vaak zo losgezongen van hun beroepsgeschiedenis en door hun focus op hun discipline dat ze geen alternatieven voor hun medicatie meer kennen of erkennen. Soms tref ik wel artsen die wat meer welwillend tegenover de ouderwetse en soms obsolete manieren staan als de bijwerkingen van de conventionele medicatie problemen geeft. Lichtende voorbeelden van hoe het moet.

Apothekers zijn ook niet meer de “pillendraaiers” van vroeger en kunnen de alternatieven vaak niet leveren tenzij tegen extreem groot prijsverschil met de vermaledijde drogisten. De drogisten waren van oudsher de bevoorraders van apothekers van grondstoffen. Die konden vroeger tegen groothandelsprijzen (bij wijze van spreken) aan particulieren verkopen. Die particulieren konden dan zelf dokteren en apothekertje spelen. Nu zijn er drogistenketens waar, net niet meer nat achter de oren zijnde, verkoopsters kant en klaar “kruidenmiddelen” en “voorschriftvrije” medicatie verkopen. Die hakkelend antwoord geven als je doorvraagt naar de effecten al dan niet gewenst van hun waren.

Daar zijn de beroeps ook losgezongen van de werkelijkheid en is een commercieel verhaal belangrijker dan de werking van het produkt. Dan staan de verkoopsters er met rode wangetjes bij, de patroon is net koffiedrinken en komt tegen de middag weer terug.

Ook zijn hier lichtgevende uitzonderingen en dat zijn meestal de ongebonden vrij gevestigde drogisten met een zorgvuldig opgebouwde reputatie en deskundig advies. Soms hapert het daar ook weleens maar is er de diepgevoelde wens van hen om verbetering daarin aan te brengen.

Wat een verhaal om tot een punt te komen.

Het punt is dat er een lacune in kennis en kennisoverdracht is waar het gebruik van plantaardige alternatieven voor medicijnen betreft. Het smiechelt in de samenleving van mensen die zich bekwamen op het gebied van plantaardige medicatie. Er zijn verenigingen, stichtingen die de kennis toetsen van hun leden, dat is goed en kan het vertrouwen in een verantwoord gebruik en advies doen groeien. Toch knaagt er wat bij mij. Kennen zij de bijwerkingen voldoende, weten ze de contraproductieve relatie tussen conventioneel medicijn en de kruiden?

Omdat ik al jaren voor mezelf monografieën over planten schrijf en daarvoor gegevens verzamel kom ik bijwerkingen tegen en contra-indicaties van kruiden. Die heb ik trachten te bundelen en te sorteren.

Nu heb ik de aanzet online gezet. Vooral eigenlijk om de eeuwige mythe dat kruiden niet kunnen schaden uit de wereld te helpen maar niet onbelangrijk ook om u te informeren over de mogelijkheden buiten de apotheek en drogist om. Dan kunt u de gegevens gebruiken als toetssteen.

Ik laat me niet teveel uit over doseringen, de exacte wijze van gebruik enzovoort, dat mag u uitvogelen bij uw arts in eerste instantie, die zijn daar nu eenmaal toe opgeleid. Met uw apotheker omdat ze ondanks alle veranderingen in hun vak pathologie in hun rugzak hebben zitten (dat is in het buitenland niet overal het geval of zelfs helemaal niet) en dus kunnen redeneren waarom bepaalde combinaties niet zijn aan te raden. Met de diagnose in de hand kunt u ook naar de natuurgenezer, herborist, fytotherapeut en de “echte” drogist die kunnen meer persoonsgericht adviseren.

Op het internet wordt heel wat ongefundeerd advies rondgestrooid, fora zijn wat dat betreft berucht. Geloof in eerste instantie uw goede verstand. Als u daaraan twijfelt bent u pas verstandig en raadpeegd deze database in wording, zodat gericht om het juiste advies kan worden gevraagd bij hen die ervoor hebben doorgeleerd.

U kunt de database gebruiken onder de knoppen Kruiden en medicijnen met een letter in het hoofdmenu in de balk onder de vlinder. Die letter staat voor de alfabetische indeling van kruiden naar de Algemeen gebruikte Nederlandse naam. Streeksgewijs kunnen er andere namen in gebruik zijn. De planten en preparaten worden in vier alinea’s behandeld, de eerste de Nederlandse naam soms met een vaak voorkomende Engelse naam vanwege de duistere handel op het internet. Dan de wetenschappelijke naam aangeduid met ABBL:. Dat is een door mij vaak aangehaald en bedacht begrip dat staat voor Algemeen Beschaafd Botanisch Latijn, waarmee de internationaal gebruikte naam wordt bedoeld. Met uitzondering van de Chinezen kent vrijwel elke vakman die naam en zullen daarbij zich niet gauw vergissen. Dat is wat anders dan het potjeslatijn, de aanduiding die door artsen en apothekers wordt gebruikt. Die namen worden nu volgens heel andere regels dan tot nu toe gebruikelijk geschreven. Zolang ze me niet geheel duidelijk zijn waag ik me er niet aan.

Dan de alinea onder de kop Gebruik: daarna volgen de delen van de plant en in welke vorm het kruid wordt gebruikt. Het kan heel goed zijn dat er nog meer onderdelen van een plant nuttig zijn maar dit zijn de meest gebruikelijke vormen waarin het kruid wordt toegepast.

De alinea onder Waarbij: gaat over de toepassingen waarvoor het kruid door mensen wordt gebruikt, daarbij kunnen veronderstellingen zitten die nog wetenschappelijk bewezen moet worden, of ontkend. In ieder geval kunt u die toepassingen gebruiken om u nader te informeren over de mogelijkheden van een plant en/of de toepassing voor u geschikt is. Nogmaals met nadruk wordt niet ingegaan op de wijze van gebruik, de doseringen en de termijn die bij het gebruik in acht moeten worden genomen. U kunt beter zich oriënteren bij uw arts of apotheker (eentje met pathologie in zijn opleiding voor België) vóórdat u met de gevonden suggestie aan de slag gaat. U kunt op Plantaardigheden.nl redelijk betrouwbare beschrijvingen van een kruid vinden. Al zal die meestal niet van risico meldingen vergezeld gaan.

Die worden beschreven onder de kop Risico’s: Daar waar mogelijk heb ik in deze lijst opgenomen welke kwalen het gebruik uitsluiten of bemoeilijken, welke soort medicijnen niet combineren met het gebruik, en de kruiden waarmee niet gecombineert kan worden. Dat is vaak arbitrair, ik weet het. Ik wil het u echter niet onthouden. Schrik er niet te hard van, wat hier genoemd wordt kan gebeuren, het is echter geen zal gebeuren. Soms wel als het om gevaarlijke zaken gaat. Jammer genoeg ken ik voorbeelden uit ervaringen dat er veel hopeloos misgaat doordat mensen niet op de hoogte zijn van de risico’s die kruiden mee kunnen brengen.

Onthoudt: kruiden en kruidenpreparaten zijn van oudsher geneesmiddelen, ook voedingsmiddelen zijn niet altijd vrij van bijwerkingen.

Mijn credo is al een lange tijd om af en toe tijdens een kuur een rustpauze in te lassen, zodat er een natuurlijke recuperatie door het lichaam op gang kan komen. Dat zien we nu ook bij de behandeling door oncologen. Het lichaam reageert dan beter op de middelen en de ziekten veroorzakers “geraken op het verkeerde pootje gezet” en hebben het moeilijk.

Nogmaals de waarschuwing om te overleggen met de apotheker( met pathologie in België)/arts, als u een door u beoogde combinatie van factoren in deze lijsten tegenkomt.

Suggesties en op- en/of aanmerkingen zijn meer dan welkom, u kunt schrijven naar Paul Munnik, Strijenlaan 15, 4835 RC Breda, of naar het e-mail adres: Pollekens@Gmail.com

Direct reageren op de site stuit op problemen omdat plantaardigheden.nu zo’n 1500 reclameberichten per dag ontving. Voor mijn geestelijk welzijn heb ik de mogelijkheden danig moeten inperken, waarvoor graag uw begrip.

Opmerking:
”Ssp.” Bij een naam in ABBL in deze lijst betekend dat er meerdere soorten in het genus (vgl. familienaam) gebruikt kunnen worden voor eenzelfde kwaal. Het betekend eigenlijk subspecies oftewel een onderverdeling is mogelijk bij de soortnaam. Die bestaat dan uit een genusnaam bijvoorbeeld Salvia en de soortnaam (species) officinalis. De subspecies kan dan een variëteitnaam zijn. Die worden dan meestal kenbaar gemaakt met een enkel aanhalingsteken voor en na de ssp.
Net als bij de mens hebben families kenmerken en eigenschappen gemeen, vandaar dat het van belang is in sommige gevallen om samenloop van die eigenschappen in de gaten te houden. Het kan een beetje teveel van het goede worden, vooral als die eigenschappen vervelend kunnen uitpakken. Bij ons lijstje betekend bij helmkruid: Scrophularia nodosa ssp. dat meerdere soorten Scrophularia gebruikt kunnen worden. Bijvoorbeeld de Scrophularia ningpoensis (spreek uit: ning pow ensis) maar dat de bij ons gebruikelijke de S. nodosa is, om precies te zijn het middelst helmkruid.

Boeken en andere bronnen die bij het opstellen werden geraadpleegd voor het opstellen van deze lijst:

The complete Guide to Herbal Medicins

Charles W. Fetrow Pharm.D. & Juan R. Avila Pharm.D.
Bijgestaan door een grote groep apothekers en artsen met uiteenlopende disciplines.
Pocket books (Springhouse Corp.)New York 2000, ISBN 0-7434-0070-4

Groot Handboek Geneeskrachtige Planten met Bijlage 1e en 2e druk

Dr. Geert Verhelst.
BVBA Mannavita Wevelgem België, 2004, ISBN 90 807784 2

Materia Medica Vegetabilis

E.F. Steinmetz
Eigen viertalige uitgave van auteur Amsterdam 1954 geen ISBN nr. In te zien op Internet.

Kruidenboek

A.P. Dinand
In een geautoriseerde uitgave voor Nederland bewerkt door W.H. de Wette
N.V. Gebroeders Graauw’s uitg.-mij Amsterdam-Soerabaja 1934
Mogelijk binnenkort opengelegd op Plantaardigheden.nl/Leesmaar.nl

Medline/pubmed: diverse rapportages op zoekroutine
http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/
Liber Herbarum: Deense website vanwege de synoniemen en opmerkingen.
http://www.liberherbarum.com
Plantaardigheden: plantbeschrijvingen en eigen publicaties
http://plantaardigheden.nl/                                             http://www.farmacotherapeutischkompas.nl/

Eigen archief:
Het nog te publiceren eigen receptenboek,
Verzameling van ca. 360 monografieën van eigen hand,
Diverse medische woordenboeken, compendia.
Verzamelde “Oude” meesters.
Aantekeningen en hardcopy van diverse websites van wisselende reputatie en karakter.

Paul Munnik

Breda, 4 juli 2015

Geef een reactie